W celu zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z witryny ta strona stosuje pliki cookies.
Kliknij "Zgadzam się", aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.

Telefon 601867542

Telefon 918203303

Email Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

mask

Konieczność ustalenia miejsca pobytu dziecka to kwestia, która najczęściej wymaga decyzji sądowej w przypadku rozwodu lub separacji, nieco rzadziej przy rozpadzie związków konkubenckich, a nawet w sytuacji małżeństw, które formalnie nadal trwają, jednak małżonkowie mieszkają już osobno. To dość trudne sprawy, z jakimi borykają się kancelarie adwokackie. Trzeba brać pod uwagę nie tylko kwestie prawne, ale przede wszystkim dobro dziecka.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 28) dziecko może mieć tylko jedno miejsce zamieszkania, które w większości przypadków jest tożsame z miejscem zamieszkania rodziców sprawujących nad nim władzę rodzicielską. Co w sytuacji, gdy rodzice podejmują decyzję, że nie będą dłużej ze sobą mieszkać? W niektórych przypadkach istnieje konieczność sądowego ustalenia miejsca pobytu dziecka.

Rozwód a kwestia zamieszkania dziecka

Jeśli dziecko nie jest przedmiotem sprawy, to w sądowym orzeczeniu rozwodu nie ma zapisów dotyczących jego miejsca zamieszkania czy przebywania po ustaniu związku małżeńskiego rodziców. Jednocześnie wyrok sądu może zawierać postanowienia dotyczące władzy rodzicielskiej, alimentów czy kontaktów z nieletnim. Wówczas najczęściej dziecko zamieszkuje wraz z rodzicem, któremu została powierzona władza rodzicielska.

Często jest jednak tak, że byli małżonkowie po rozwodzie nadal posiadają pełnię władzy rodzicielskiej, chociaż nie mieszkają już razem. Wówczas zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 26, §2) miejscem pobytu dziecka jest miejsce zamieszkania rodzica, u którego przebywa stale.

Co w sytuacji, gdy dziecko przebywa praktycznie po równo u każdego z rodziców (trudno więc określić jego stały pobyt u jednego z nich). Wówczas kwestię ustalenia miejsca pobytu dziecka może rozstrzygnąć sąd opiekuńczy.

Kiedy dziecko może samo zdecydować, u którego z rodziców chce mieszkać?

Zgodnie z polskim prawem w imieniu małoletnich przed ukończeniem 13. roku życia wszelkie czynności procesowe dokonywane są przez ustawowego przedstawiciela, a więc kuratora wyznaczonego przez sąd opiekuńczy. Po ukończeniu 13. roku życia dziecko może samodzielnie dokonywać czynności procesowych w sprawach, które je dotyczą. Nie oznacza to jednak, że nieletni może sam wybrać, u którego rodzica chce mieszkać. Może jednak wyrazić swoją opinię, a sąd, po uprzednim zbadaniu sprawy, weźmie pod uwagę jego zdanie. Tak naprawdę tylko dziecko pełnoletnie ma prawo w pełni decydować o tym, z kim chce mieszkać.