Czym jest meldunek?

Meldunek jest to pojęcie prawne, które określa miejsce pobytu danej osoby. Zgodnie z zapisami ustawy o ewidencji ludności z 2010 roku, wszyscy obywatele Polski oraz cudzoziemcy przebywający na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej są zobowiązani zameldować się w miejscu pobytu najpóźniej do 30 dni, licząc od dnia przybycia do określonego miejsca.

Ze względu na czas pobytu wyróżnia się dwa rodzaje meldunku:

• meldunek na pobyt czasowy;
• meldunek na pobyt stały.

W sytuacji, kiedy wynajmowane jest mieszkanie na okres dłuższy niż 3 miesiące, wówczas konieczne będzie tymczasowe zameldowanie najemcy (pobyt czasowy). Co ważne, żadna osoba nie może mieć jednocześnie meldunku w dwóch miejscach pobytu czasowego oraz stałego. Możliwe jest jedynie równoczesne zameldowanie na stałe i czasowe. W sytuacji, kiedy najemca posiada już meldunek tymczasowy, wówczas musi dokonać wymeldowania z poprzedniego miejsca, aby móc zameldować się czasowo w innym lokalu.

Co jest potrzebne do zameldowania najemcy?

Dokonując obowiązku ewidencyjnego, w pierwszej kolejności należy uzupełnić stosowny formularz, który można pobrać ze strony internetowej urzędu lub w jego siedzibie. Konieczny będzie również dowód osobisty, umowa najmu, zgłoszenie pobytu dokonane przez właściciela nieruchomości bądź inny podmiot dysponujący tytułem prawnym danego lokalu.

Jak wygląda procedura meldunku najemcy?

Chcąc dokonać meldunku, należy udać się do urzędu gminy lub miasta właściwego ze względu na położenie danej nieruchomości, w której najemca zamieszkuje. Zgłaszając się, należy mieć przy sobie wypełniony formularz, dowód osobisty do wglądu oraz dokument potwierdzający pobyt w danym lokalu. Usługa zameldowania jest bezpłatna, natomiast wydanie zaświadczenia o meldunku na pobyt czasowy wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty w wysokości 17 zł.

Czy najemca musi poinformować właściciela mieszkania o zameldowaniu się?

Zameldowanie najemcy w mieszkaniu nie wymaga informowania właściciela nieruchomości o tym fakcie. Dodatkowo nie ma konieczności ubiegania się o pisemną zgodę i nie jest wymagana obecność wynajmującego przy dokonywaniu formalności. Zameldowanie czasowe najemcy jest możliwe na podstawie sporządzonej umowy najmu. W przypadku cudzoziemców pobyt w Polsce musi być legalny. Meldunek jest jedynie potwierdzeniem zamieszkania w danym lokalu i możliwe jest zameldowanie najemcy na czas określony, czyli taki, na który została zawarta umowa. Lokator, który wynajmuje dany lokal, może w nim również zameldować te osoby, które z nim zamieszkują. Co ważne, wynajmujący nie ma możliwości, aby zabronić najemcy wypełnienia obowiązku ewidencyjnego, stąd też wszelkiego rodzaju zapisy, odnoszące się do zakazu meldunku, które mogą być umieszczane w umowie, nie mają mocy prawnej.

Czy zameldowanie w mieszkaniu nadaje jakiekolwiek prawa najemcy?

Zameldowanie najemcy jest jedynie administracyjnym potwierdzeniem czasowego bądź stałego pobytu w danym miejscu. Meldunek nie nadaje dodatkowych uprawnień do lokalu, w szczególności dotyczy to uprawnień odnoszących się do przebywania w danej nieruchomości. Dodatkowo nie ma żadnych skutków cywilnoprawnych. Kluczowa jest umowa najmu, w której zostały zawarte wszystkie postanowienia. Meldunek jest dopełnieniem obowiązku ewidencyjnego i nie nadaje żadnych praw lokatorom.

Chcesz dowiedzieć się więcej o prawnych aspektach wynajmu mieszkania? 

Skontaktuj się z nami!

Zameldowanie a możliwość usunięcia lokatora

Wynajmując mieszkanie, konieczne jest sporządzenie umowy najmu. To właśnie w niej zostają zawarte wszystkie postanowienia, które muszą być dotrzymane przez obie strony. Tutaj meldunek nic nie zmienia. Jeżeli najemca nie stosuje się do zapisów umowy, wówczas właściciel mieszkania może ją wypowiedzieć. Meldunek, zgodnie z prawem cywilnym, nie ma skutków, stąd też nie ma wpływu na możliwość eksmisji lokatora.

Podsumowując, meldunek jest spełnieniem obowiązku ewidencyjnego, który wynika z ustawy. Nie nadaje on żadnych praw do lokalu i nie powoduje skutków cywilnoprawnych. Warto jednak pamiętać, aby po zakończeniu okresu umowy, lokator wymeldował się z danej nieruchomości.

Jakie błędy są najczęściej powielane przez przedsiębiorców?

Prowadzenie biznesu nie należy do prostych czynności. Podejmowanie strategicznych decyzji wymaga sporej wiedzy i doświadczenia. Czasami wystarczy jedna nieprzemyślana kwestia, aby firma borykała się z problemami. Każda osoba, która prowadzi działalność gospodarczą prędzej czy później napotka sporo problemów urzędowych, księgowych czy formalnych. Istnieje kilka błędów, które przedsiębiorcy, zwłaszcza początkujący, często popełniają.

Własny biznes to przede wszystkim zobowiązania, terminy, umowy czy dokumentacja. Niedotrzymanie postanowień bądź określonych dat będzie wiązało się z konsekwencjami, często także prawnymi. Znacząco wpływa to również na płynność prowadzonego biznesu. Zła organizacja w firmie będzie generowała dodatkowy chaos i może skutkować sporymi nieprzyjemnościami, niezależnie od wielkości danego przedsiębiorstwa.

Kolejnym kluczowym aspektem jest sporządzanie umów cywilnoprawnych. Prawidłowo skonstruowana umowa będzie gwarancją bezpieczeństwa dla obu stron i to niezależnie od jej typu. Co ważne, późniejsze wprowadzenie zmian wiąże się z koniecznością osiągnięcia porozumienia przez wszystkie jej strony, co w praktyce jest niezwykle trudne. Umowa określa prawa i obowiązki każdej ze stron. Przedsiębiorcy w chwili podpisania dokumentu, nie zawsze są świadomi ewentualnego ryzyka. Część zapisów na pozór mało znaczących może skutkować poważnymi konsekwencjami. To samo dotyczy braku zamieszczenia odpowiednich postanowień, które z punktu przedsiębiorcy będą kluczowe. Przykładowo: zlecając danej osobie utworzenie sklepu internetowego, należy zamieścić zapis odnoszący się do obciążenia zleceniodawcy na wypadek plagiatu. Nie każdy przedsiębiorca o tym pamięta.

Innym przykładem jest niezgodność z prawem podatkowym. Każdy przedsiębiorca, który osiąga dochody, zobowiązany jest do terminowego płacenia podatków. Ich wysokość jest zależna od formy opodatkowania. Uchylenie się od obowiązku podatkowego jest jednym z najczęściej popełnianych czynów. Z kolei niezgodność z prawem podatkowym najczęściej wynika z nieprawidłowych danych w deklaracjach bądź oświadczeniach, nierzetelnego prowadzenia ksiąg lub ich nieprowadzenie, bezpodstawny zwrot podatku czy niewystawianie faktur.

Prowadzisz firmę i masz problemy prawne? Skonsultuj je z naszymi adwokatami ze Szczecina! 

Zadzwoń!

Jak uniknąć błędów prawnych w biznesie?

Kluczową kwestią jest współpraca z kancelarią prawną. Duże przedsiębiorstwa zatrudniają prawników, którzy dbają o ich interesy. Z kolei mniejsi przedsiębiorcy mogą skorzystać z doraźnej pomocy. Ważne jest, aby wszystkie kluczowe aspekty były konsultowane ze specjalistą. Prawnik dokładnie przeanalizuje wszystkie zapisy umów czy kontraktów, oceni skale potencjalnego ryzyka oraz sprawdzi prawidłowości sporządzonych dokumentów z dbałością o dobro swojego klienta. Mowa tutaj zarówno o umowach pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, jak i kontrahentami czy w przypadku przekształcenia spółki.

Pomoc prawna będzie również nieoceniona w sytuacji umów dotyczących dzierżawy, leasingu czy kupna/sprzedaży. Prawnicy pomogą również w uzyskaniu licencji czy koncesji, sporządzą opinię prawną kontraktów oraz umów, a także będą reprezentować przedsiębiorcę przed organami administracji publicznej. Nie należy zatem zwlekać z wizytą w kancelarii. Warto pamiętać, aby już na wczesnym etapie zabezpieczyć swoje interesy.

Jak skutecznie rozwiązywać ewentualne spory prawne w przedsiębiorstwie?

Niezależnie od stron konfliktu, pierwszym i podstawowym krokiem są negocjacje. Warto pamiętać, że należy je prowadzić zgodnie z dobrymi obyczajami. Takie rozmowy pomogą rozwiązać spór i ustalić zasady działania na przyszłość, aby uniknąć podobnych sytuacji. Jednak, kiedy samodzielne próby rozwiązania konfliktu nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, warto skorzystać z pomocy prawnika, który poprowadzi negocjację. Dostosuje on wszystkie aspekty danej sprawy tak, aby obie strony sporu były usatysfakcjonowane zaproponowanymi zmianami i rozwiązaniami. Inną formą negocjacji jest mediacja. Pozwoli ona zarówno w szybki sposób wypracować porozumienie, jak i uniknąć kosztownych procesów sądowych. Prawnicy nie są emocjonalnie zaangażowani w sporne kwestie, stąd też obiektywnie podchodzą do rozmów.

Własna działalność gospodarcza zawsze obarczona jest pewnym ryzykiem. Chcąc je zminimalizować, warto skorzystać z pomocy prawnika. Wiedza i doświadczenie specjalisty będą nieocenioną pomocą, która pozwoli uniknąć wielu problemów.

Jakie pytania zadawać adwokatowi podczas pierwszego spotkania?

Pierwsze spotkanie z adwokatem zawsze jest stresujące. Warto jednak pamiętać, że prawnik na pierwszym miejscu stawia nasze dobro i to właśnie on będzie nas reprezentować, stąd też warto się dobrze przygotować do rozmowy. W pierwszej kolejności należy przedstawić faktyczny stan sytuacji, z którą udajemy się na spotkanie. Co ważne, nie należy zatajać informacji czy pomijać z pozoru nieistotnych szczegółów, ponieważ to właśnie one mogą decydować o pomyślnym rozwiązaniu sprawy. Cała rozmowa jest objęta tajemnicą adwokacką, stąd też należy mieć pewność, że żadne informacje nie zostaną ujawnione.

Każda osoba, która udaje się na spotkanie do kancelarii, oczekuje porady prawnej oraz odpowiedzi na nurtujące czy niejasne wątpliwości. Zatem, o co pytać adwokata przed rozwodem lub inną sprawą sądową? Wszystko uzależnione jest od konkretnej sytuacji i problemu, z jakim zwracamy się o pomoc. Jeszcze przed spotkaniem warto sporządzić listę zawierającą szczegółowe pytania do adwokata, które pozwolą uzyskać komplet informacji dotyczących problematycznych kwestii.

Nie należy się obawiać czy stresować, warto poruszyć wszystkie nurtujące nas wątpliwości czy niejasności. Właśnie to jest celem takiego spotkania. Nasi adwokaci ze Szczecina prowadzili wiele spraw i mają duży zasób wiedzy i bogate doświadczenie. Porada prawna pozwoli zrozumieć zawiłości przepisów oraz wskaże dalszy tryb postępowania.

Jakie dokumenty warto przygotować na rozmowę z adwokatem?

Wszelkie dokumenty, dane, raporty czy pisma związane ze sprawą będą miały kluczowe znaczenie w toku postępowania. Warto zatem skompletować wszystkie niezbędne materiały związane z okolicznościami danego przypadku. Nie należy pomijać żadnych, nawet w naszej opinii nieznaczących dokumentów. Wszystko jest ważne. Komplet dostarczonych materiałów pozwoli adwokatowi kompleksowo zapoznać się z daną problematyką. Warto pamiętać, że ma to fundamentalne znaczenie podczas udzielania porady bądź reprezentowania nas w sądzie.

Co warto zabrać ze sobą na spotkanie z adwokatem?

Dokumentacja będzie uzależniona od prowadzonej sprawy, niemniej jednak warto mieć odnotowane:

• dane osób zaangażowanych w sprawę,
• otrzymaną korespondencję w związku ze sprawą,
• daty poszczególnych zdarzeń,
• wszelkie umowy, aneksy czy porozumienia,
• dokumentację prawniczą,
• dokumentację dowodową.

Przykładowo, w sprawie o rozwód konieczny będzie akt małżeństwa, akty urodzenia dzieci, zaświadczenie o zarobkach, lista potencjalnych świadków, wszelkie dowody stanowiące o winie współmałżonka (w przypadku rozwodu z orzeczeniem o winie) czy inna dokumentacja poświadczająca niestandardowe potrzeby lub koszty (np. dokumentacja medyczna).

Jak wygląda proces ustalania kosztów usług prawnych?

Część kancelarii oferuje darmowe porady prawne i można z nich skorzystać, aby upewnić się, jaki powinien być adwokat i jak może nam pomóc. Jeżeli zależy nam na niezwłocznej konsultacji, to jej koszt będzie uzależniony przede wszystkim od stopnia skomplikowania danej sprawy. Czas trwania spotkania również będzie miał wpływ na cenę. Nakład pracy także jest ważny, mowa tutaj m.in. o sporządzeniu dodatkowej dokumentacji czy reprezentowanie klienta. Co ważne, ustalenie kosztów następuje na pierwszym spotkaniu.

Rzetelna wycena świadczonej usługi będzie zależna od szczegółowych informacji dotyczących stanu faktycznego i prawnego danego problemu, z którym udajemy się na spotkanie z adwokatem. Warto pamiętać, że skomplikowana czy zawiłe problematyka wymagają wielu czynności i znacznie większego nakładu pracy, stąd też adwokat może zaproponować rozliczenie na podstawie stawki godzinowej lub ryczałtu. Jednak profesjonalna porada prawna w wielu przypadkach może nas ustrzec od negatywnych konsekwencji lub pomóc w korzystnym rozwiązaniu problemu.

W wielu przypadkach profesjonalna pomoc jest nieoceniona. Dla większości z nas, przepisy prawa są zawiłe i nie zawsze zrozumiałe. Chcący w pełni zrozumieć problematykę naszej sprawy, warto udać się na spotkanie z adwokatem. Takie rozwiązanie z pewnością przyniesie wiele korzyści.

 

Czym jest niesłuszne oskarżenie?

Niesłuszne, krzywdzące oskarżenie to sytuacja, gdy jedna osoba oskarża drugą o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia, a nie jest to prawą. Najczęściej dotyczy to sytuacji, gdy:

• nie doszło do żadnego przestępstwa,
• doszło do przestępstwa, ale innego niż zakłada oskarżyciel,
• przestępstwo popełniła inna osoba.

Za niesłuszne, czyli fałszywe oskarżenie uznaje się takie, które jest rzucane przez osobę zdającą sobie sprawę z tego, że jej zarzuty są nieprawdziwe i robiącą to z premedytacją. Niesłuszne oskarżenie jest przestępstwem przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i jest ono ścigane z oskarżenia publicznego. Aby niesłusznie oskarżający poniósł odpowiednią karę za swoje pomówienia, sprawa musi zostać zgłoszona na policję.

Kiedy dochodzi do fałszywego oskarżenia?

Aby oskarżenie mogło być uznane za fałszywe, musi zostać złożone przed organem właściwym do ścigania lub orzekania w konkretnym przypadku. Może to być więc nie tylko policja, ale i prokurator lub sąd.

Przyczyny nieprawdziwych oskarżeń mogą być bardzo różne. Dość często są one rzucane z chęci zysku. Najczęściej dotyczy to sytuacji, gdy oskarżający chce pozbyć się konkurencji, dlatego szerzy nieprawdziwe informacje np. o innej firmie. Dość często motywem przewodnim jest chęć zemsty, zazwyczaj na byłym partnerze lub partnerce. Gdy związek się rozpada np. w wyniku zdrady jednej ze stron, to druga może rzucić niesłuszne oskarżenie o przemoc w rodzinie. Dodatkowo może być do tego dołączone niesłuszne oskarżenie o molestowanie, co dodatkowo przyczynia się do zepsucia dobrej opinii potencjalnego oskarżonego w najbliższym otoczeniu.

Inną przyczyną fałszywych oskarżeń może być także chęć obrony własnej osoby. Dzieje się tak, gdy oskarżyciel chce odsunąć od siebie podejrzenia za popełnione przestępstwo lub wykroczenie. Może to być np. niesłuszne oskarżenie w pracy dotyczące konkretnej osoby, która w rzeczywistości nie zaniedbała swoich obowiązków. Dość często zdarza się także niesłuszne oskarżenie o zarysowanie samochodu w sytuacji, gdy oskarżyciel sam doprowadzi do uszkodzenia swojego auta, ale chcąc otrzymać odszkodowanie będzie rzucał niesłuszne oskarżenia np. wobec parkującego obok niego sąsiada.

Niesłuszne oskarżenia dotyczą nie tylko osób dorosłych. Może zdarzyć się także niesłuszne oskarżenie dziecka w szkole przez nauczyciela. W takiej sytuacji rodzic powinien walczyć o dobre imię swojej pociechy i zareagować na nie w odpowiedni sposób.

Czym jest niesłuszne oskarżenie o pomówienie?

Niesłuszne oskarżenie o pomówienie, czyli zniesławienie to sytuacja, gdy ktoś szerzy nieprawdzie informacje dotyczące innej osoby, grupy ludzi, instytucji, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej bez osobowości prawnej. Zniesławienie ma na celu zniszczyć dobre imię oraz poniżyć, a także doprowadzić do sytuacji, gdy ofiara traci zaufanie innych osób. Przestępstwo to jest ścigane z oskarżenia prywatnego.

Niesłuszne oskarżenie — jak postępować?

W chwili złożenia doniesienie o popełnieniu przestępstwa organy ścigania nie wiedzą, czy jest ono prawdziwe czy też fałszywe. W takim przypadku prokuratura musi podjąć śledztwo, które ma na celu wyjaśnić, kto tak naprawdę jest winny zarzucanego czynu. W takim przypadku ogromną rolę odgrywa odpowiedzialność prokuratora za niesłuszne oskarżenie. Jeśli do tego dojdzie, a oskarżony udowodni to, że jest niewinny, to należy mu się odszkodowanie za niesłuszne oskarżenie.

Osoba niesłusznie oskarżona jest pierwszym podejrzanym. Występuje więc w dwojakiej roli, jako potencjalny sprawca oraz pokrzywdzony. Osoba, wobec której wysunięto np. niesłuszne oskarżenie o kradzież w sklepie, ma prawo do obrony, gdyż w polskim prawie obowiązuje domniemanie niewinności. Dopóki nie zostanie skazany prawomocnym wyrokiem, to jest uznawany za niewinnego.

Jeśli w toku prowadzonego śledztwa osoba niesłusznie oskarżona zostanie oczyszczona ze stawianych jej zarzutów, to może wnieść zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa fałszywego oskarżenia. Wobec oskarżonego zostanie przeprowadzone postępowanie karne – wówczas dobrze jest podjąć współpracę z jednym z naszych adwokatów ze Szczecina od spraw karnych. Przestępstwo to jest zagrożone karą grzywny, a także ograniczenia lub pozbawienia wolności do 20 lat.

Majątek wspólny małżonków – z czego się składa?

Majątek wspólny powstaje w chwili zawarcia małżeństwa, jeśli nie małżonkowie nie podpiszą intercyzy. Składa się on z wszystkich przedmiotów, które zostały kupione przez jednego lub obu małżonków w trakcie trwania małżeństwa. Majątek wspólny stanowi więc wynagrodzenie za pracę, dochody z działalności gospodarczej itp. Wszystko, czego nie można zaliczyć do majątku wspólnego, stanowi majątek osobisty małżonków.

Czym jest majątek osobisty małżonka?

Majątek osobisty to wszystko to, co nie wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków. Są to przedmioty majątkowe, prawa majątkowe oraz wierzytelności, które są własnością tylko jednego z małżonków. Majątek osobisty w małżeństwie stanowią więc:

• przedmioty nabyte przez zawarciem małżeństwa,
• przedmioty nabyte przez jednego z małżonków na podstawie dziedziczenia, zapisu lub darowizny,
• prawa majątkowe podlegające odrębnym przepisom np. udziały w spółce cywilnej,
• przedmioty, które służą do zaspokajania potrzeb tylko jednego z małżonków,
• prawa niezbywalne należące się tylko jednemu z małżonków,
• przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania lub zadośćuczynienia,
• prawa autorskie i pokrewne,

Majątek osobisty po ślubie mogą stanowić także przedmioty takie jak telewizor czy robot kuchenny. Aby mogły one wchodzić w jego skład, jeden z małżonków musi otrzymać je na zasadzie dziedziczenia, zapisu lub darowizny z wyraźnym wskazaniem, że konkretny przedmiot ma stanowić osobisty majątek jednego ze współmałżonków.

Właścicielem majątku osobistego jest małżonek, do którego należą dobra. Współmałżonek może jednak z nich korzystać.

Majątek osobisty po śmierci – kto go dziedziczy?

Wiele osób zastanawia się, kto dziedziczy majątek osobisty małżonka w przypadku jego śmierci. Kluczowy jest w tym przypadku fakt, czy został sporządzony testament. Jeśli nie, to stosuje się zasady dziedziczenia ustawowego. Zgodnie z nimi osobami uprawnionymi do otrzymania dóbr jest współmałżonek oraz dzieci zmarłego. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym, czy żona dziedziczy majątek osobisty męża, to już wiesz, że tak.

Dziedziczenie po mężu a jego majątek osobisty – na jakich zasadach się odbywa?

Jeśli zmarły miał dzieci, to dziedziczą one razem ze współmałżonkiem spadek w równych częściach. Udział małżonka nie może być mniejszy niż jedna czwarta całego spadku. Jeśli para nie miała wspólnych dzieci, to majątek przysługuje także rodzicom zmarłego, a jeśli oni nie żyją, to spadek należy się także rodzeństwu współmałżonka oraz zstępnym rodzeństwa.

Majątek osobisty a rozwód – co trzeba wiedzieć?

Wspólny majątek małżonków jest dzielony po ustanowieniu rozdzielności majątkowej. Może to nastąpić na wniosek jednej ze stron w przypadku rozwodu. Trzeba jednak pamiętać, że podział nie dotyczy majątku osobistego. Rozliczane są tylko nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny, a także nakłady majątku wspólnego na majątek osobisty. Jeśli istnieją co do tego niejasności, to współmałżonek musi przedstawić dowody na to, że konkretne dobra stanowią jego odrębny majątek.

Orzeczenie rozwodu wiąże się z automatycznym ustaniem wspólnoty majątkowej. Podział wspólnego majątku może odbyć się na dwa sposoby:

• przez zawarcie umowy między byłymi współmałżonkami w formie aktu notarialnego — jest to możliwe jedynie w przypadku zgody między stronami,
• poprzez uzyskanie prawomocnego postanowienia sądu — jest to rozwiązanie w przypadku, gdy współmałżonkowie nie mogą dojść do porozumienia dotyczącego tego, jaka cześć majątku należy się każdej ze stron.

Sądowy podział majątku jest najczęściej długotrwałym procesem, który wiąże się z dużymi kosztami oraz nerwami. Niekiedy jednak dojście do porozumienia i wypracowanie wspólnych rozwiązań, które będą satysfakcjonujące dla obu stron, jest niemożliwe i wymaga pomocy specjalizującego się w tym temacie adwokata ze Szczecina od rozwodów. Współmałżonek uważający, że dane dobra należą do jego majątku osobistego, musi przedstawić na to dobre dowody. Na ich podstawie sąd określi czy faktycznie są one wyłącznie jego własnością, czy też musi nastąpić ich sprawiedliwy podział ze współmałżonkiem.

Szkoda majątkowa i niemajątkowa – czym się od siebie różnią?

Szkoda majątkowa to szkoda, którą można wyrazić w pieniądzu. Najczęściej do jej ustalenia niezbędna jest pomoc rzeczoznawcy majątkowego. Nie jest to jednak obowiązek, choć warto zastanowić się nad skorzystaniem z takich usług.

W przypadku uszczerbku, jakim jest szkoda majątkowa, definicja określa, że może ona obejmować zarówno szkody na mieniu, jak i w interesach. Obejmuje bowiem realne straty takie jak np. zniszczenie jakiejś rzeczy (z j. łacińskiego damnum emergens), ale także odnosi się także do rzeczy niematerialnych (lucrum cessans). Szkoda może bowiem uniemożliwiać np. wykonywanie pracy zarobkowej w wyniku utraconego dobra.

Szkoda niemajątkowa zgodnie z przepisami prawa cywilnego jest krzywdą. Są to straty moralne poniesione w wyniku konkretnego zdarzenia. Są to wszystkie negatywne następstwa, które mają niematerialny charakter.

Szkoda majątkowa a niemajątkowa różnią się wiec od siebie rodzajem poniesionej straty. W obu przypadkach możliwe jest dochodzenie swoich roszczeń w postaci odszkodowania.

Szkoda majątkowa – przykłady

Za szkodę majątkową można uznać m.in.:

• Koszty związane z naprawą uszkodzonego samochodu,
• Koszty remontu nieruchomości,
• Koszty leczenia po wypadku.

Szkoda niemajątkowa – przykłady

Do szkód niemajątkowych można zaliczyć:

• Ból fizyczny związany z poniesionymi obrażeniami,
• Cierpienie psychiczne na skutek straty bliskiej osoby,
• Traumę po wypadku,
• Stres oraz smutek.

Jest to tylko kilka przykładów, gdyż do tej grupy można zakwalifikować wiele krzywd, które są następstwem danego zdarzenia. Osoba, która doświadczyła szkody niematerialnej, może żądać zapłaty zadośćuczynienia. Krzywda jako szkoda niemajątkowa może zostać w pewnym stopniu naprawiona przez wypłatę określonej sumy należnej za wystąpienie negatywnych skutków, których nie można wyrazić w kwotach bezwzględnych. Ustalenie wysokości zadośćuczynienia to trudne zadanie, dlatego warto w tej kwestii zwrócić się do doświadczonego prawnika.

W prawie można spotkać się także  z pojęciem, jakim jest znaczna szkoda majątkowa. Można mówić o niej, gdy straty przekraczają 200 000 zł. Istnieje również szkoda majątkowa o wielkich rozmiarach. Występuje, gdy jej wartość przekracza 1 000 000 zł. Warto wiedzieć, czym jest czysta szkoda majątkowa. Jest to szkoda, której nie można zakwalifikować ani do szkody na mieniu, ani na osobie. Dotyczy ona najczęściej osób wykonujących takie zawody jak księgowy, czy agent ubezpieczeniowy.

Wyrządzono Ci szkodę majątkową lub niemajątkową? Chcesz dochodzić sprawiedliwości? Zrób to z pomocą naszych adwokatów ze Szczecina! 

Zadzwoń!

Inny podział szkód

Szkody można podzielić także w inny sposób. Szkoda majątkowa na osobie to uszczerbek na zdrowiu, pogorszenie się stanu poszkodowanego, a nawet jego śmierć. Odnosi się także do utraconych korzyści, jakie konkretna osoba poniosła w wyniku uczestniczenia w zdarzeniu.

Szkoda majątkowa na mieniu to wspomniana już utrata korzyści lub rzeczywista strata. Pojęcie to odnosi się więc do konkretnych rzeczy utraconych lub zniszczonych w wyniku konkretnego zdarzenia.

Dlaczego ważne jest prawidłowe rozpoznanie szkody?

Rozpoznanie szkody i zakwalifikowanie jej do określonej grupy ma znaczenie pod kątem ustalania rodzaju odszkodowania. Chodzi głównie o to, czy osobie poszkodowanej należy się odszkodowanie, czy zadośćuczynienie. Podział szkód jest jednak bardzo płynny. Poszkodowany może więc wnioskować o naprawienie więcej niż jednego rodzaju szkody, jakiej doznał. Bardzo istotne dla sądu, który będzie rozpatrywał daną sprawę, jest to, aby opisać stan faktyczny oraz w precyzyjny sposób określić swoje żądania.

Można więc dochodzić zarówno odszkodowania, jak i zadośćuczynienie w tym samym czasie. Można te roszczenia zawrzeć w jednym powództwie. Jeśli decyzja sądu nie jest zgodna z oczekiwaniami poszkodowanego, może on złożyć odwołanie. Dzięki temu jego sprawa zostanie ponownie rozpatrzona. Jest to możliwe zarówno w przypadku poniesionej straty, jaką jest szkoda niemajątkowa, jak i szkoda majątkowa, odwołanie powinno być sporządzone w formie pisemnej, przesłane drogą elektroniczną lub złożone ustnie.

 

Upadłość konsumencka bez majątku 2022 – co oznacza to pojęcie?

Prawo upadłościowe określa, że upadłość konsumencka to procedura, w której dopuszczalne jest ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, nieprowadzącej działalności gospodarczej, dzięki czemu określana jest mianem „konsumenta”. Upadłość konsumencka wiąże się z unieważnieniem lub spłatą na korzystniejszych warunkach wybranych bądź wszystkich zobowiązań finansowych. Innymi słowy, dłużnik ma szanse na spłatę długów lub całkowite ich umorzenie. Jednak, aby to było możliwe, konieczne jest przejście przez proces sądowy. Co ważne, o upadłość bez majątku mogą starać się także osoby, które same doprowadziły do swej niewypłacalności. A co w przypadku emerytów?

Upadłość konsumencka emeryta bez majątku

Polskie prawo nie zabrania złożenia wniosku o upadłość konsumencką emerytom. Cały proces przebiega identycznie jak w przypadku osób zatrudnionych lub bezrobotnych. Co ważne, syndyk może zająć część świadczenia emerytalnego. Wysokość kwoty wolnej od egzekucji wynosi 825 zł. Jednak emeryt nie może nią dobrowolnie zarządzać. Pieniądze te muszą być wykorzystane na produkty pierwszej potrzeby, w innym wypadku musi mieć zgodę sądu.

Zastanawiasz się nad ogłoszeniem upadłości konsumenckiej? 

Uzyskaj pomoc naszych adwokatów ze Szczecina

Czy możliwa jest upadłość konsumencka bez utraty majątku?

W sytuacji, kiedy dłużnik dysponuje nieruchomościami, ruchomościami bądź wartościami, które można spieniężyć, wówczas będą one wchodzić w tzw. masę upadłości. Zadaniem syndyka będzie sprzedaż danych aktywów. Uzyskane środki finansowe zostaną rozdysponowane na pokrycie kosztów postępowania oraz spłatę wierzycieli w drodze podziału.

Kto i kiedy może ogłosić upadłość bez majątku?

Upadłość konsumencka bez majątku jest możliwa w dwóch przypadkach. Pierwszy z nich występuje w sytuacji, kiedy dłużnik jest niewypłacalny – oznacza to, że od co najmniej 3 miesięcy nie ma możliwości regulować swoich zobowiązań wobec wierzycieli. Drugim warunkiem jest nieprowadzenie działalności gospodarczej, czyli dłużnikiem jest osoba fizyczna (nie przedsiębiorca). Kiedy wymienione warunki zostają spełnione, wówczas można złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości, nie wykazując w nim żadnych składników majątku. Prawidłowo sporządzone pismo należy złożyć w sądzie właściwym do miejsca zamieszkania dłużnika. W dalszej kolejności odbywa się posiedzenie sądu.

W sytuacji, kiedy konsument nie dysponuje żadnym majątkiem, wówczas postępowanie nieco różni się od standardowej procedury. W trakcie posiedzenia sędzia wyznacza syndyka, którego zadaniem jest dokładna analiza stanu majątkowego dłużnika. Mowa tutaj o sprawdzeniu, czy dana osoba może posiadać coś, co mogłoby stać się masą upadłościową. Jeżeli konsument faktycznie nie posiada żadnych nieruchomości bądź wartościowych rzeczy, wówczas etap likwidacji majątku zostaje pominięty. Warto pamiętać, że w sytuacji, kiedy dłużnik osiąga jakieś dochody, wówczas ich część może być przeznaczona przez syndyka na spłatę zobowiązań. Na koniec sąd ustala czy dana osoba w przyszłości będzie miała możliwość spłacić swoje zobowiązania. Jeśli nie, to sąd umorzy w całości zadłużenie.

Jak długo trwa procedura upadłości konsumenckiej bez majątku?

Upadłość konsumencka składa się z poszczególnych etapów:

1. Posiedzenie, na którym sąd zapoznaje się z wnioskiem i dokumentacją.
2. Procedura z udziałem syndyka.
3. Ewentualne wykonanie plany dotyczącego spłaty wierzycieli.

Pierwszy etap trwa najczęściej od 2 do 4 miesięcy. Jednak w praktyce od wpłynięcia wniosku do czasu wydania decyzji przez sąd mija zazwyczaj 3 miesiące. Drugi trwa do 6 miesięcy, ale w sytuacji, kiedy dłużnik nie dysponuje żadnym majątkiem, wówczas procedura jest znacznie krótsza. Z kolei trzeci etap może trwać od 1 do 36 miesięcy.

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej bez majątku jest możliwe. Dodatkowo cała procedura przebiega sprawniej niż w przypadku osób posiadających nieruchomości i ruchomości, które można spieniężyć na poczet spłaty zobowiązań. Co więcej, w wielu przypadkach, upadłość konsumencka jest jednym z najlepszych rozwiązań.

Na czym polega przewalutowanie kredytu?

Przewalutowanie kredytu to procedura polegająca na zmianie waluty zaciągniętego zobowiązania zgodnie z określonym kursem. Bank przeliczy aktualne zadłużenie we frankach szwajcarskich na polski złoty. Dokonuje się tego na podstawie obowiązującego kursu sprzedaży franka szwajcarskiego w dniu przewalutowania. Co ważne, zmianie ulega także oprocentowanie, które staje się wyższe. Nie wszyscy kredytobiorcy są tego świadomi. Dzieje się tak, ponieważ oprocentowanie dla kredytów frankowych było oparte o wskaźnik LIBOR, natomiast przewalutowanie na polski złoty oznacza zastosowanie wskaźnika WIBOR. Tak więc, po przewalutowaniu, kredytobiorca musi spłacić kredyt w złotówkach oprocentowany stawką WIBOR. Tym samym z umowy kredytowej zostaje wyeliminowane ryzyko walutowe, natomiast spłata zadłużenia odbywa się na tych samych warunkach, jak dotychczas. Przewalutowanie nie wpływa zatem na liczbę rat czy obowiązek zwrotu kapitału.

Czy możliwe jest przewalutowanie kredytu we frankach po kursie z dnia podpisania umowy?

Tak, istnieje możliwość przewalutowania kredytu we frankach po kursie z dnia podpisania umowy. Dokonywane jest przewalutowanie, w czasie, gdy wartość franka szwajcarskiego spadła w odniesieniu do złotówki, jednak przy jednoczesnej prognozie umocnienia się tej waluty. Warto mieć na uwadze, że banki niechętnie godzą się na takie rozwiązanie, ponieważ byłoby to dla nich niekorzystne.

Jak obliczyć przewalutowanie kredytu we frankach?

Przewalutowanie odbywa się w oparciu o prosty mechanizm. Kwota, która pozostała do spłaty we frankach jest przeliczana na polski złoty. Dokonuje się tego na podstawie aktualnego kursu sprzedaży franka szwajcarskiego w dniu przewalutowania. Takie rozwiązanie daje przede wszystkim sposobność do uwolnienia się od ryzyka walutowego. Każda osoba posiadająca kredyt we frankach może sprawdzić, czy przewalutowanie będzie dla niej korzystne. Inną opcją jest także odfrankowienie, czyli zupełnie inny proces niż przewalutowanie kredytu we frankach – wyrok sądu będzie tutaj kluczowy. Najważniejsze będzie bowiem podważenie klauzul indeksacyjnych, które zawierają sposób wyliczenia rat kredytów, na podstawie kursu kupna i sprzedaży franka szwajcarskiego.

Niemniej jednak warto skorzystać z narzędzia, jakim jest kalkulator przewalutowania kredytu we frankach, wówczas kredytobiorca będzie mógł zdecydować, która opcja będzie dla niego korzystniejsza.

Komu może się jeszcze opłacić taka zamiana?

Obecnie wiele osób staje przed dylematem, co zrobić z kredytem we frankach. Jedną z opcji jest przewalutowanie, które z pozoru wydaje się korzystnym rozwiązaniem. Jednak w praktyce odbywa się to w oparciu o aktualne kursy sprzedaży franka szwajcarskiego, który odnotowuje wysokie wzrosty. Taki stan rzeczy może się w każdej chwili zmienić. Warto mieć na uwadze, że usługa ta jest postrzegana jako dodatkowa, stąd też wiąże się z koniecznością opłaty. Przewalutowanie uwolni kredytobiorców od zmienności kursu oraz ustabilizuje wysokość pozostałych rat kredytu. Dodatkowo dojdzie również do zmiany oprocentowania, co spowoduje wzrost miesięcznej raty kredytowej.

Kolejną opcją jest odfrankowienie kredytu. Odnosi się to do tego zadłużenia, dla którego sąd wydał wyrok, że zasady przeliczania rat oraz wartości zadłużenia są niedozwolone, co skutkuje, że postanowienia umowne są bezskuteczne. Inną opcją jest ugoda z bankiem, ponieważ sądy coraz częściej wydają korzystne dla frankowiczów wyroki. W takiej sytuacji część banków zaczęła oferować przewalutowanie na innych zasadach. Jednak przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji warto skorzystać z fachowej pomocy naszego adwokata ze Szczecina, który przeanalizuje treść umowy kredytowej oraz pomoże w dobrze najkorzystniejszej opcji spłaty zadłużenia.

Kredyty we frankach stały się zmorą wielu Polaków. Możliwość ich przewalutowania powinna być przemyślana i skonsultowana z prawnikiem. Dobrze jest również przeliczyć potencjalne koszty.

Co to jest podatek akcyzowy?

Podatek akcyzowy 2022 – podatek akcyzowy popularnie nazywany akcyzą jest to podatek pośredni. Oznacza to, że nie jest on płacony bezpośrednio w urzędzie skarbowym, ponieważ jego wartość jest doliczana przy zakupie towaru. Dodatkowo nie ma charakteru powszechnego, czyli dotyczy tylko wybranych kategorii wyrobów. Obciąża więc konsumpcję, ponieważ jego wartość ponoszona jest przez nabywcę towarów, które są objęte akcyzą.

Na co podatek akcyzowy nakładany jest w Polsce?

W Polsce podatek akcyzowy nakładany jest na wybrane dobra. Należy do nich zaliczyć:

• napoje alkoholowe;
• wyroby tytoniowe;
• wyroby energetyczne;
• energia elektryczna;
• samochody osobowe.

Podatek akcyzowy – przykłady konkretnych produktów

Akcyza nakładana jest m.in. na takie wyroby jak: wódka, wino, piwo, papierosy, tytoń do palenia, susz tytoniowy czy cygara. Dodatkowo obejmuje wyroby energetyczne np. gaz ziemny czy energię elektryczną. Obowiązuje także podatek akcyzowy na paliwo opałowe oraz oleje roślinne i zwierzęce, jednak tylko wtedy, gdy stosuje się je jako paliwo do ogrzania bądź napędu.

Kto płaci podatek akcyzowy?

Zgodnie z prawem gospodarczym, płatnikami podatku akcyzowego są:

• osoby fizyczne;
• osoby prawne;
• jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jednak dokonuje czynności, która podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym;
• osoba, wobec której zaistniał stan faktyczny, który podlega opodatkowaniu.

W praktyce oznacza to, że każdy z nas jest zobowiązany do płacenia akcyzy, jeżeli chce nabyć dobra, które są obciążone podatkiem akcyzowym.

Ważnym zagadnieniem jest także podatek akcyzowy od wytworzonej energii elektrycznej na potrzeby własne. W Polsce wiele osób zdecydowało się na montaż paneli fotowoltaicznych, które wytwarzają prąd. Zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym, zużycie wyprodukowanej energii na własne potrzeby nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jednak moc użytkowa instalacji fotowoltaicznej służącej do wytwarzania energii na potrzeby własne nie przekracza 1 MW.

Podatek akcyzowy – ile wynosi?

Zróżnicowany charakter podstawy opodatkowania określa odmienność w zakresie stawek podatkowych. Podatek akcyzowy stawki:

• kwotowe;
• procentowe;
• kwotowo-procentowe.

Podatek akcyzowy – gdzie zapłacić?

Wartość podatku akcyzowego najczęściej wliczana jest w dane dobro. Nieco inaczej wygląda kwestia nabycia np. samochodu, który jest sprowadzany z zagranicy. Wszystkie pojazdy osobowe, które są rejestrowane w Polsce po raz pierwszy, objęte są akcyzą. Podatek akcyzowy od samochodu należy zapłacić w urzędzie skarbowym, w przeciągu 30 dni.

Kto i w jaki sposób musi uwzględnić podatek akcyzowy w prowadzeniu własnej działalności?

Przedsiębiorca, który prowadzi własną działalność gospodarczą z zakresu wyrobów akcyzowych, jest zobowiązany do dokonania zgłoszenia rejestracyjnego w CRPA – Centralnym Rejestrze Podmiotów Akcyzowych. Dodatkowo zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym, podmiot, który prowadzi działalność gospodarczą przed dniem wykonania pierwszej czynności, która podlega opodatkowaniu akcyzą, bądź pierwszej czynności z wykorzystaniem dóbr akcyzowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy uwzględniając ich przeznaczenie, zobowiązany jest do zgłoszenia rejestracyjnego naczelnikowi urzędu skarbowego. Przedsiębiorcy produkujący, sprzedający bądź sprowadzający wyroby akcyzowe z zagranicy zobowiązani są do złożenia stosownej deklaracji akcyzowej w urzędzie celnym.

Potrzebujesz pomocy naszych adwokatów ze Szczecina w dopełnieniu formalności związanych z podatkiem akcyzowym? 

Skontaktuj się z nami!

Na czym mogą polegać wyłudzenia w obszarze podatku akcyzowego i co grozi za nieprawidłowości?

Art. 63 kodeksu karnego skarbowego określa, że za nieprawidłowości w obszarze podatku akcyzowego grozi kara 720 stawek dziennych bądź kara pozbawienia wolności do lat 2. Możliwe jest zastosowanie również obu kar łącznie.

Najczęstsze nieprawidłowości związane z podatkiem akcyzowym to:

• nieprawidłowe, nieodpowiednie, uszkodzone, podrobione lub zniszczone oznakowanie akcyzowe;
• sprowadzanie na terytorium kraju dóbr akcyzowych bez ich oznaczenia znakami akcyzy;
• produkcja wyrobów akcyzowych poza składem podatkowym i wydanie z magazynu dóbr bądź ich sprzedaż bez uprzedniego oznaczenia akcyzą.

Obowiązek podatkowy powstaje w dniu wykonania czynności bądź w momencie, kiedy zaistnieje stan faktyczny, który podlega opodatkowaniu akcyzą.

Co uznajemy za znęcanie?

Pojęcie znęcania się nad zwierzętami zostało zapisane w art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt. Przepis ten stanowi, że znęcanie się to zadawanie bólu lub cierpienia zwierzęciu bądź dopuszczanie do tego stanu. Ustawa wskazuje w dalszej części kilkanaście zachowań, które stanowią przykłady znęcania się nad zwierzętami. Można do nich zaliczyć:

• bicie zwierzęcia ostrymi i twardymi przedmiotami;
• złośliwe straszenie bądź drażnienie zwierząt;
• zoofilia – czyli obcowanie płciowe ze zwierzętami.

Ustawa wymienia także zaniechania, które również są kwalifikowane jako znęcanie się nad zwierzętami mowa tutaj o:

• braku należytej opieki medycznej;
• nieodpowiednie karmienie bądź głodzenie;
• brak schronienia;
• brak realizacji naturalnych zachowań.

Czy znęcanie się nad zwierzętami jest przestępstwem?

Tak! Znęcanie się nad zwierzętami bądź niezapewnienie należytej opieki jest przestępstwem. W Polsce od 1997 roku obowiązuje ustawa o ochronie zwierząt. Podstawą do odpowiedzialności karnej jest art. 35, który reguluje zasądzenie należytej kary za zabijanie, uśmiercanie bądź uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów ustawy lub znęcania się nad zwierzętami.

Jakie są kary dla osoby znęcającej się nad zwierzęciem?

Kara za znęcanie się nad zwierzętami to pozbawienie wolności do 3 lat. W sytuacji, kiedy sprawa zakwalifikowana jest jako szczególne okrucieństwo, wówczas sprawca może zostać skazany na 5 lat pozbawienia wolności. Jednocześnie zasądzana jest kara pieniężna (nawiązka) w wysokości od 1 tys. zł do 100 tys. zł, którą skazany ma uiścić na cel związany z ochroną zwierząt. Dodatkowo sąd może nałożyć na skazanego zakaz posiadania zwierząt oraz zakaz wykonywania zawodów powiązanych ze zwierzętami do 15 lat. Co ważne, kary nie dotyczą jedynie znęcania się nad kotami i psami, ale także innymi zwierzętami, w tym ryb, płazów czy gadów.

Jak przebiega postępowanie karne w przypadku sprawy o znęcanie się nad zwierzętami?

W toku postępowania karnego sędziowie zwracają uwagę nie tylko na sam fakt dążenia wprost do wyrządzenia krzywdy zwierzęciu, ale także na samym zamiarze zadania bólu i cierpienia. Oznacza to, że do wystąpienia znęcania się nad zwierzętami nie jest konieczne bezpośrednie dążenie sprawcy do skrzywdzenia zwierzęcia, lecz sam zamiar. Do stwierdzenia, że doszło do przestępstwa znęcania się nad zwierzętami, wystarczy fakt, że sprawca swoim zamiarem obejmuje jedną, bądź kilka czynności sprawczych, np. niedostateczna ilość wody i pożywienia.

Kto i gdzie może zgłosić dokonanie czynu znęcania się nad zwierzęciem?

Każda osoba, która wie, że danemu zwierzęciu dzieje się krzywda powinna o tym poinformować odpowiednie służby. W sytuacji, kiedy nie ma wątpliwości, że zwierzę jest zaniedbywane bądź właściciel się nad nim znęca, należy niezwłocznie poinformować o tym policję lub straż miejską. Warto również powiadomić Inspekcję weterynaryjną oraz organizację zajmującą się ochroną zwierząt np. Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami czy Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt VIVA!. Wiele osób zastanawia się, czy możliwe jest anonimowe zgłoszenie znęcania się nad zwierzętami? Tak można to zrobić poprzez wysłanie informacji mailem w ramach tzw. Zielonej Strefy lub do Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Takie zgłoszenie warto udokumentować zdjęciami lub nagraniem video.

Czy potrącenie psa/kota i odjechanie z miejsca zdarzenia może zostać uznane za znęcanie się?

Przepisy jasno określają obowiązki kierowcy, który potrącił zwierzę. W pierwszej kolejności należy zabezpieczyć miejsce i poinformować o zaistniałej sytuacji odpowiednie służby tj. policję straż miejską czy nadleśnictwo. Kierowca ma również obowiązek w miarę możliwości udzielić pomocy potrąconemu zwierzęciu. Za ucieczkę z miejsca zdarzenia grozi kara do 5 tys. zł grzywny lub pozbawienie wolności. Warto pamiętać, że nieumyślne potrącenie zwierzęcia nie jest traktowane jako znęcanie się nad zwierzęciem, jednak ucieczka z miejsca zdarzenia jest wykroczeniem, które podlega karze.

Wiele osób jest zdania, że kary za znęcanie się nad zwierzętami są zbyt niskie, a wyroki skazujące zapadają zbyt rzadko. Warto mieć na uwadze, że znęcanie się to nie tylko zadawanie bólu i cierpienia, ale także brak odpowiedniej opieki.